Alimenty, jak wyliczyć koszty utrzymania dziecka ? do kiedy należy płacić na dziecko ?

W toku postępowania sądowego, sąd weryfikuje wysokość uzasadnionych potrzeb dziecka, czyli osoby która jest uprawniona do alimentów. Weryfikacja ta, przeprowadzana jest w oparciu o przedstawione zestawienie miesięcznych kosztów utrzymania dziecka oraz w oparciu o dostarczone przez stronę dowody, którymi powinny być generalnie nie rachunki, które nie są imienne a faktury. Dlatego też, takie miesięczne rozliczenie kosztów utrzymania dziecka powinien przygotować przedstawiciel ustawowy dziecka (matka albo ojciec dziecka), uwzględniając przy tym koszty w szczególności takie jak: wyżywienia, odzieży i obuwia, środków czystości i higieny, koszty dotyczące czynszu mieszkania oraz i mediów (osobno należy przedstawić kwoty za prąd, gaz, wodę, śmieci, TV, internet i in.) Przedstawione kwoty powinny być podzielone w sposób proporcjonalny przez liczbę osób, które mieszkają razem w tzw. wspólnym gospodarstwie domowym. Wyliczenie to, powinno także uwzględniać koszty związane ze szkołą, z zakupem leków okresowych czy stałych, płatnych wizyt lekarskich, czy też zajęć dodatkowych dziecka. Jeśli są to wizyty okresowe, to można kwoty te zsumować za cały rok i następnie podzielić na 12 miesięcy. Przedstawione koszty Sąd podzieli pomiędzy rodziców, przy czym stronę pozwaną obciąży zobowiązaniem do regulowania comiesięcznej kwoty na rzecz dziecka, płatnej z reguły do rąk drugiego z rodziców tytułem comiesięcznej raty alimentacyjnej. Dodać należy, iż w praktyce Sąd nie dokona podziału przyjętej kwoty tytułem kosztów utrzymania dziecka na pół, tj. w stosunku 50/50 na każdego z rodziców. Wynika to stąd, iż realizacja obowiązku alimentacyjnego wobec dziecka wiąże się w całości lub części na osobistych staraniach o utrzymanie lub wychowanie uprawnionego, stąd zgodnie z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, świadczenie alimentacyjne pozostałych osób zobowiązanych dotyczy pokrywania w całości albo w części kosztów utrzymania lub wychowania dziecka. Dlatego też, teoretycznie możliwa jest sytuacja kiedy to rodzic, który nie mieszka z dzieckiem zmuszony będzie do regulowania wszystkich kosztów utrzymania dziecka. Jednakże w praktyce, Sąd przeprowadza nierówny podział kosztów utrzymania dziecka między rodziców, zaznaczając iż każdy z rodziców zobowiązany jest do finansowania potrzeb dziecka, odpowiednio do jego możliwości zarobkowych i majątkowych. Ten nierówny podział w finansowaniu potrzeb dziecka wynika stąd, iż Sąd musi wziąć pod uwagę osobistą pracę tego rodzica dziecka, z którym to dziecko zostało. Odnosząc się do kwestii dotyczącej górnej granicy wieku dziecka do której można starać się o alimenty dla dziecka, zaznaczyć należy iż obowiązek alimentacyjny będzie trwał dopóki dopóty dziecko pomimo dochowania należytej staranności nie będzie w stanie samodzielnie się utrzymać. Dziecko do momentu uzyskania pełnoletniości, musi być reprezentowane przed sądem przez rodzica albo opiekuna prawnego. Kiedy zaś ukończy 18 lat, ma prawo do złożenia pozwu osobiście. Pozew taki należy złożyć do sądu rejonowego (wydział rodzinny i nieletnich), w okręgu którego powód ma miejsce zamieszkania albo pozwany.
autor: 
radca prawny Monika Walat

opracowano:
15.03.2019 r.
Tworzenie stron WWW - Kreator stron internetowych